۸۲. سوره الانفطار

إِذَا السَّمَاءُ انفَطَرَتْ

آن زمان که آسمان [= کرات آسمانی‌] از هم شکافته شود،

وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انتَثَرَتْ

و آن زمان که ستارگان پراکنده شوند و فرو ریزند،

وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ

و آن زمان که دریاها به هم پیوسته شود،

وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ

و آن زمان که قبرها زیر و رو گردد (و مردگان خارج شوند)،

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ

(در آن زمان) هر کس می‌داند آنچه را از پیش فرستاده و آنچه را برای بعد گذاشته است.

يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ

ای انسان! چه چیز تو را در برابر پروردگار کریمت مغرور ساخته است؟!

الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ

همان خدایی که تو را آفرید و سامان داد و منظّم ساخت،

فِي أَيِّ صُورَةٍ مَّا شَاءَ رَكَّبَكَ

و در هر صورتی که خواست تو را ترکیب نمود.

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ

(آری) آن گونه که شما می‌پندارید نیست؛ بلکه شما روز جزا را منکرید!

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ

و بی‌شک نگاهبانانی بر شما گمارده شده...

كِرَامًا كَاتِبِينَ

والا مقام و نویسنده (اعمال نیک و بد شما)،

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ

که می‌دانند شما چه می‌کنید!

إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ

به یقین نیکان در نعمتی فراوانند.

وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ

و بدکاران در دوزخند،

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ

روز جزا وارد آن می‌شوند و می‌سوزند،

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ

و آنان هرگز از آن غایب و دور نیستند!

وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ

تو چه می‌دانی روز جزا چیست؟!

ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ

باز چه می‌دانی روز جزا چیست؟!

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْئًا ۖ وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِّلَّهِ

روزی است که هیچ کس قادر بر انجام کاری به سود دیگری نیست، و همه امور در آن روز از آن خداست!