۹۵. سوره التين

بِّسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ

قسم به انجیر و زیتون [یا: قسم به سرزمین شام و بیت المقدّس‌]،

وَطُورِ سِينِينَ

و سوگند به «طور سینین»،

وَهَـٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ

و قسم به این شهر امن [= مکّه‌]،

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ

که ما انسان را در بهترین صورت و نظام آفریدیم،

ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ

سپس او را به پایین‌ترین مرحله بازگرداندیم،

إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ

مگر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند که برای آنها پاداشی تمام‌نشدنی است!

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ

پس چه چیز سبب می‌شود که بعد از این همه (دلایل روشن) روز جزا را انکار کنی؟!

أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ

آیا خداوند بهترین حکم‌کنندگان نیست؟!