۱۱۱. سورت المسد

تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ

د ابي لهب لاسونه مات شول او دی خپله هم هلاک شو؛

مَا أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ

د هغه شتمني او څه چي يې ګټلي ول، هغه ته په درد ونه خوړل؛

سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ

هرو مرو به هغه په تاوجن بڅري لرونکي اور کښي ننوځي؛

وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ

او (له هغه سره به) د هغه ښځه هم، د خسو د پنډونو راوړونكې؛

فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدٍ

د هغې په غاړه کښي (د خُرماؤ د پوستكو څخه اوبدل شوې) غټه كلكه رسۍ ده.