۷۵. سورت القيامة

لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ

داسي نه ده، زه د قيامت په ورځ قسم خورم!

وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

او داسي نه ده، زه په ملامتوونكي نفس باندي قسم خورم (چي هرومرو بیرته را ژوندي کیږئ!)؛

أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُ

ايا انسان دا انګېري چي موږ به د هغه هډوكي بیا راټول نشو کړاي؟

بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُ

ولي نه، موږ خو آن د هغه د ګوتو د بند بند په سم جوړولو باندي قادر يوو.

بَلْ يُرِيدُ الْإِنسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ

خو (کافر) انسان دا غواړي چي وړاندي هم (د اخرت په نه منلو سره) بدي چاري سر ته ورسوي.

يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ

(دا کافر د مسخرو په توګه) پوښتنه كوي: "نو د قيامت ورځ به كله راځي؟"

فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ

بيا كله چي سترګي ټيغي وخېژي؛

وَخَسَفَ الْقَمَرُ

او سپوږمۍ بې نوره شي؛

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ

او لمر او سپوږمۍ يو ځاي کړای شي؛

يَقُولُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ

په هغه وخت کښي به همدغه انسان ووايي: "چيري وتښتم؟"

كَلَّا لَا وَزَرَ

هیڅكله نه، هلته به د پناه كوم ځای نه وي؛

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ

په هغه ورځ به یوازي ستا د رب په وړاندي تمېدل وي؛

يُنَبَّأُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

په هغه ورځ به انسان ته د هغه ټول مخکي وروسته، کړي عملونه ور وښودل شي.

بَلِ الْإِنسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ

بلکي انسان پخپله خپل ځان ښه پېژني؛

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ

که څه هم هر څومره عذرونه وړاندي کړي.

لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ

[اې پېغمبره (ص)!] په بېړه د دغي وحيي يادولو (د قُرآن د لوستلو) لپاره خپله ژبه مه خوځوه؛

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ

دا درباندي زده كول او درباندي لوستل، زموږ په غاړه دي؛

فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ

نو كله چي موږ دا لولو، په هغه وخت کښي ته د دې قرائت په غور سره اوره؛

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ

بيا د ده په مطلب باندي پوهول هم همدا زموږ په غاړه دي

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ

هیڅكله نه، اصلي خبره دا ده چي تاسي په بېړه تر لاسه كېدونكي شي (دُنيا) سره مينه لرئ؛

وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ

او اخرت پرېږدئ.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ

په هغه ورځ به ځیني مخونه خوشحاله ښېرازه وي

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ

د خپل رب لوري ته به كتونكي وي؛

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ

او ځیني مخونه به بدرنګه وي،

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ

او انګېري به چي له هغو سره ملا ماتوونكى چلند كېدونكی دى.

كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ

هیڅكله نه، كله چي ساه مرۍ (ستوني) ته ورسيږي؛

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ

او وويل شي: "څوک دم چف كوونكى شته؟"

وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ

او ناروغ انسان به وانګېري چي دا له دُنيا څخه د بېلتانه وخت دى؛

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ

او يوه پنډۍ په بلي پنډۍ پوري ونښلي؛

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ

هغه ورځ به ستا د رب لوري ته ورخوځېدل وي؛

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

خو هغه نه (حق) رښتيا وګڼه او نه یې لمونځ ادا کړ؛

وَلَـٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

بلکي (قُرآن) یې درواغجن وګاڼه او واوښت؛

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰ أَهْلِهِ يَتَمَطَّىٰ

بيا په غرور سره خپلي كورنۍ ته لاړ؛

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

دغه چلند (سختي) له همدا تا سره وړ دی او له همدا تا سره ښايي؛

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

هو، دا چلند له همدا تا سره وړ دی او له همدا تا سره ښايي.

أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَن يُتْرَكَ سُدًى

ايا انسان دا انګېرلې ده چي په همداسي حال به پرېښودل شي؟

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِيٍّ يُمْنَىٰ

ايا هغه د يو ناچيزه اوبو نطفه نه ؤ چي (د ښځي په رحم کي) څڅوله کیږي؟

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

بيا هغه د كلكي شوي ويني يوه ټوټه شو، بيا الله د هغه جسم جوړ کړ او د هغه غړي یې برابر کړل؛

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنثَىٰ

بيا یې د هغه څخه د نارينه او ښځي دوه ډوله پيدا کړل.

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَن يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ

ايا دغه ذات په دې ندى قادر چي مړه شوي بيا را ژوندي کړي؟ (بلکي قادر دی.)