۷۹. سورت النازعات

وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا

قسم په هغو (پرښتو) سخت را ښكونكو (چي په سختۍ سره ساه د بدن څخه باسي)؛

وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا

او په هغو سره قسم چي په اسانۍ سره یې باسي؛

وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا

او (په هغو پرښتو سره قسم چي په كائناتو كي) په چټكۍ سره لامبووهي؛

فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا

بيا (د حكم په ځای كولو کښي) چټکه وړاندي ځي؛

فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا

بيا (د الهٰي حكمونو سره سم) د چارو تنظيم كوي؛

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ

هغه ورځ چي د زلزلې ټكان وخوځيږي؛

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ

او له هغه وروسته بل ټكان راشي؛

قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ

ځیني زړونه به په دغي ورځ له ويري ولړزيږي؛

أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ

د هغو سترګي به له ويرې ښكته شي.

يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ

دا خلك به وايي: "ايا په رښتيا موږ ستنېدونكي بيا بيرته ورګرځول کیږو؟

أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَّخِرَةً

ايا كله چي موږ ډډ وراسته هډوكي وګرځو؟"

قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ

(د مسخرو په ډول منکرانو) وویل: "دا (بیرته ژوند ته) ستنېدل خو بيا غټ تاوان كوي!"

فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ

په داسي حال کښي چي دا يوازي دومره كار دی چي يو قوي آواز وکړي؛

فَإِذَا هُم بِالسَّاهِرَةِ

او ناڅاپه يو يو په دې پراخ ميدان کښي موجود شي.

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ

ايا تا ته د موسٰي (ع) د قصې خبر رسېدلى دى؟

إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى

كله چي د هغه رب د طوٰي په سپېڅلۍ غونډۍ کښي هغه ته غږ وکړ چي:

اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ

"فرعون ته لاړ شه، هغه سرکښي کړي ده،

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰ أَن تَزَكَّىٰ

او هغه ته ووايه: ايا ته دې ته چمتو یې چه سپېڅلتيا غوره کړې؛

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ

او زه ستا د رب لوري ته تا ته لارښودنه وکړم، چي (له هغه څخه) په تا کښي وېره پېدا شي."

فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَىٰ

بيا موسٰى (ع) (فرعون ته ورغی) هغه ته یې ستري نښانې وښودلې.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

خو هغه درواغجن وګاڼه او ویې نه مانه.

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ

بيا د چلونو جوړولو لپاره په شا وګرځېد؛

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

او خلك یې راټول کړل، نو فرعون نارې کړې؛

فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ

ویې ويل: "زه ستاسي تر ټولو لوی رب يم!"

فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَىٰ

په پاي کښي الله هغه د اخرت او دُنيا په عذاب اخته کړ.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَىٰ

په حقیقي توګه، په دې کښي د هر هغه چا لپاره لوی عبرت دی، چي (د الله د عذاب څخه) وېریږي.

أَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا

ايا ستاسي پېدا كول زيات ګران كار دي كه د اسمان؟ - الله هغه جوړ کړی دی.

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا

د هغه چت یې ښه هسك درولی، بيا یې د هغه انډول برابر کړی دى.

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا

او د هغه شپه یې تیاره او د هغه ورځ یې روښانه کړې ده.

وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَاهَا

له هغه وروسته یې ځمکه غوړولې ده؛

أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا

له هغې څخه یې اوبه او شينلي (واښه) رايستلي دي؛

وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا

او غرونه یې په کښي ښخ درولي دي؛

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ

د ژوندانه د وسائلو د برابرولو په غرض، ستاسي او ستاسي د څارويو لپاره (يې دا کړني تر سره کړي دي).

فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ

بيا كله چي هغه لويه هنګامه جوړه شي،

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ مَا سَعَىٰ

هغه ورځ چي انسان خپل ټول عملونه ياد کړي؛

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

او د هر ليدونكي په مخ به دوږخ پرانستى وګرځوو؛

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ

نو چا چي سرکښي کړې وه؛

وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا

او د دُنيا ژوند ته یې ترجيح ورکړي وه؛

فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ

همدا دوږخ د هغه هستوګنځی دي.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ

او چا چي د خپل رب په مخ کښي له درېدو څخه وېره کړي وه او نفس یې له ناوړو غوښتنو څخه ساتلی ؤ،

فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ

نو جنت د هغه هستوګنځی دی.

يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا

دا (منکران) ستا څخه (د قیامت) پوښتنه كوي چي: "ښه نو، د هغه ساعت پېښېدل به څه وخت کیږي؟"

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَاهَا

ستا څه كار دی، د هغه په ښودلو کښي؟

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَاهَا

د هغه علم خو یوازي د الله سره دی؛

إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَاهَا

ته يوازي د هر هغه چا خبروونكي یې، چي (له هغه ساعت څخه) وېریږي.

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا

هغه ورځ چي دا خلك دغه (قیامت) وګوري، نو داسي به وانګيري چي (په دې دُنيا کښي يا د مرګ په حالت کښي) یوازي د يوې ورځي وروستنۍ برخه يا لومړنۍ برخه يې تېره کړېده .