۹۱. سورت الشمس

وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا

په لمر او د هغه په پرتمينه ړنا قسم دی؛

وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا

او په سپوږمۍ قسم دی، چي كله د دغه (لمر) څخه وروسته راشي؛

وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا

او په ورځي قسم دی، چي كله هغه (لمر) څرګند کړي؛

وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا

او په شپه قسم دی، چي كله هغه (لمر) وپوښي؛

وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا

او په اسمان او په هغه ذات قسم دی چي دغه (اسمان) يي جوړ درولی دی؛

وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا

او په ځمکه او په هغه ذات قسم دی، چي هغه یې غوړولې ده؛

وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا

او په انساني نفس او په هغه ذات قسم دی، چي هغه یې برابر کړ،

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا

بيا یې د هغه بدي او پرهېزګاري ورته الهام کړه.

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا

په رښتيا سره بری هغه چا تر لاسه کړ چي نفس یې پاک کړ.

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا

او هغه څوك ناكام شو چي دغه (نفس يې په ګناهونو کي) پټ کړ.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا

ثموديانو د خپلي سرکښۍ له امله (خپل پيغمبر) درواغجن وګاڼه؛

إِذِ انبَعَثَ أَشْقَاهَا

كله چي د هغه قوم تر ټولو زيات بدمرغه سړی قهرجن ورپسي پاڅېدی؛

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا

نو د الله پېغمبر (صالح عليه السلام ) هغو خلكو ته ووېل: "پام كوئ، د الله اوښي ته (لاس ورنه وړئ) او د هغې د اوبو څښلو (مانع نشئ)

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنبِهِمْ فَسَوَّاهَا

خو هغو د هغه خبره درواغ وګڼله او اوښه یې ووژله. په پای کښي د هغو د ګناه په بدله کښي د هغو رب پرې داسي افت را كوز کړ چي ټول يو برابر له خاورو سره خاوري شول؛

وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا

او الله د دوی د هلاکولو له کومي پايلي څخه څه وېره نه لري.